راهکارهای برون رفت از نگرش بدبینی جهانیان به عرصه فعالیت های دینی و مذهبی جمهوری اسلامی ایران

بسمه تعالی

در بهره برداری و اطلاع از ظرفیت های دینی و فرهنگی تشکل های حوزوی فعال در عرصه بین الملل که در زمینه های مختلف آموزشی، پژوهشی تبلیغی، رسانه ، و توسعه محتوای دینی فعالیت دارند. که این منظور در دو محور قابل پیگیری است:

1. آشنایی با ظرفیت های آموزشی ، پژوهشی تبلیغی ، رسانه و تولید محتوای تشکل های حوزوی
2. بررسی زمینه های همکاری و تعامل میان تشکل های دینی بین المللی حوزوی و سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی

اعتدال و عقلانیت

تحقق برنامه ها و اهداف در هر دو زمینه یادشده رعایت و پایبندی به اصل بدیهی عمل به خُلق نیک انسانی و تکریم متقابل و اجتناب از افراطگرای در سلک و سلوک است که «حفظ اعتدال و عقلانیت اوجب واجبات است».

گرچه گسترش تفاهم و تعامل و تقویت نقش و سهم نخبگان در رفع چالش‌های موجود در مسیر روابط فرهنگی میان ایران و جهان، می‌تواند از سوی اصحاب سیاست و در فرایند سیاست گذاری‌های فرهنگی کارگزاران سیاسی، فرهنگی، انجام شود، لکن به نظر می‌رسد مباحث فرهنگی و دینی می‌بایست به دست اصحاب فرهنگ و اندیشه واگذار شده و بهترین راه برای برون رفت از چالش‌های موجود یا محتمل گفتگوهای دوجانبه یا چند جانبه میان نخبگان، فرهیختگان و اندیشمندان ایران و جهان است. از این روی، عقلانیّت و اعتدال، از شاخص‌های تعامل بین مذاهب و کشورها بوده و از اساسی‌ترین مؤلفه‌های دین اسلام، محسوب می‌شود، طبیعتاً در این راه می بایست از نکته نظرات فرهیختگان و اندیشمندان ایران و جهان که تقریب ملل و نِحَل را سرلوحه آمال و آرزوهای خویش می دارند از آرا و افکار آنان استعانت جست. ضمن تأکید بر ضرورت گفتگوی فرهنگی میان نخبگان، راهکارهای برون رفت و تعامل مناسب و بهتر را مدّ نظر قرار داده و فضای مطلوب در این عرصه را تصویر و تبیین نمایند.

الف) ضرورت‌های گفتگوي بين فرهنگي و دینی ايران و جهان:

1. ازتشدید واگرایی ایران و جهان وتاثیر منفی آن بر مناسبات ایران با جهان و جهان اسلام و ضرورت تاکید بر راهکارهای فرهنگی جهت برون رفت از آن، سرلوح برنامه های خویش را در مؤلّفه های دو محور یادشده قرار دهیم.
2. ظرفیت‌ها و قابلیتهای موجود در همسویی ایران و جهان با توجه به مشتركات ديني، فرهنگي، تاريخي و تمدني، اشتراكات ژئوپلتيك و ژئواستراتژيك، همگونگي در تقابل با مدرنيته و جهان و ضرورتها و سودمندیهای مربوط به بهره گیری از این ظرفیت‌ها برای کاهش چالش‌های موجود در مسیر مناسبات فیمابین بکار بندیم.
3. ظرفیت گسترده، مورد توافق و غیر حساس فرهنگی و دینی در حل و فصل چالش‌های موجود در روابط ایران و جهان و لزوم بهره گیری از نقش مؤثر نخبگان در فراهم سازی بسترهای مناسب توسعه روابط و کاهش سوء تفاهمات گام برداریم.
4. از دامن زدن به آسیب‌ها و مخاطرات ناشی از تقویت همسویی دولت ها و نزدیک شدن ملّت ها با ملل و نِحَلی که با جمهوری اسلامی ایران ناهمخوانی دارد بپرهیزیم.

ب) اهداف گفتگوهاي فرهنگي و دینی ايران و جهان:

1. ايجاد تعارف، تفاهم و تعامل بين دو حوزه فرهنگی و دینی ایران و جهان و تقويت صداي اعتدال و کاهش تنش‌هاي مذهبي و فرهنگي موجود در روابط ایران و جهان که باب تحوّل سرچشمه جلب اعتماد است از خویشتن شروع کرده و در خویش تحقق بخشیم تا مخاطبین جهانی با درک تحوّل در ما، سوء نگرش خویش را نسبت به ما متحوّل سازند.
2. دگر دیسی منطقی درشیوه ها و روش های سیستم تبلیغی از سوی مراکز تبلیغ بکار بسته شود.
3. باز نگری در عرصه فعالیت های تبلیغی که منافع و مصالح اقتصادی و سیاسی و اجتماعی مخاطبین دو سویه را تأمین سازد پیشه راه خویش سازیم و به سبک و سیاقی که به صرف هزینه تبلیغی که تا به حال از سوی نهادهای دولتی صورت پذیرفته و هزینه های صرف شده و عایدی برای طرفین در برنداشته و چه بسا هزینه های صرف شده کمترین بازخوردی برای نظام داشته است احتراز ورزیم.
4. در امر ترویج و تبشیر و تبلیغ، رعایت اصول اخلاقی که سرلوحه هدف غائی آن تبیین و معرفت توحید است. به آن پایبند بوده و از منش و رفتارهایی که به منازعات سياسي و نفرت‌های پایدار فرهنگي و مذهبي. می انجامند به جدّ بپرهیزیم.

با سپاس، احمدی منش 7 خرداد1403